Gedichten
Hopeloze liefde
Elk lachje, elk omfloersde blik brengt nieuwe hoop te weeg,
Geen enkele omhelzing, geen teken, mijn hart is leeg.
Geen pijn is schrijnender en beukt 't lijf als even...
Op 't oog heel nauw verbonden en heel dichtbij...
Het enkel zijn, geen partner voor het leven.
Geen eenzaamheid is smartelijker dan met elkaar,
Door nauwelijks een band verweven.
Vriendschap saam gevoeld is mooi en wijds,
Liefde is nog mooier, als 't is wederzijds.
Als je gedwongen wordt langs een andere weg te gaan,
Omdat het samengaan een kwelling wordt en neergedrukt je
mannelijke trots je ...Waan...
Dan moet men scheiden scheuren, met lichamelijke pijn,
Voordat het uithollings proces te ver zal zijn.
Maak vrij je hart, al doet het zeer en huil je bittere tranen,
Eens komt de dag dat van 'n geliefd gezicht, de herinnering
gaat tanen.
Nog altijd is er in je hart een dichtgeschroeide wond,
Maar als een andere liefde fluisterend beroerd je mond.
Zal heel ver aan de horizon, haar beeld vervagen,
Dan zal een andere vrouw hartstochtelijk om je wezen vragen.
Geheime ontmoeting
Ik wandel met een kloppend hart vol onvervuld verlangen,
Het knersen van mijn voeten op 't pad van schelpenzand
blijft als 'n wanklank hangen.Behoedzaam loop ik naar ons plekje, door dit van vogelzang
vervulde oord,De violette avondschemer, de geur van kamperfoelie beneveld
mijn denken, ik haast mij voort.Trillend van spanning 'n niet verholen angst ga ik zitten op
een houten bank."Onze bank" voor ieders oog verborgen, geheel alleen,
afgeschermd door een rozentrank.Ik kijk omhoog en zie de volheid van de groene bomen in deze
zomer aan,Hun takken buigen naar de ondergaande zon, de rozen geuren,
kijk ze in hun glorie staan!Binnen in mij voel ik pijn van zoveel stilte zoveel schoons,
ik ween,
Ik ben vreselijk klein en ongelukkig, ik voel me vreselijk
alleen.Zonder het gehoord te hebben, staat hij daar!
Mijn wangen gloeien, ik druk mijn handen in elkaar.
Zachtjes maakt hij mijn verkrampte handen los, ik voel warmte
en vertrouwen.Zonder woorden, weten we, dat we hevig van elkander houwen
Zijn armen slaat hij om mij heen,
Ik kijk hem aan en ween.
Met mijn hoofd op zijn schouder, denk ik te sterven,
Het samen zijn duurt kort, het zal een wonde kerven.
Wederom vat hij mijn koude hand, hij zwijgt de buitenwereld
is er niet.Gesponnen in een web van onwerkelijkheid, kussen we elkaar met
hete kussen in 'n scherp verdriet.Hoelang nog, hoe vaak nog, ons heimelijk ontmoeten totdat 't
lot ons scheid,Wanneer 't tijd is om mij weer alleen te laten,drukt hij een
kus op mijn bevroren mond, ik lijd.Nog even een omarming, dichtbij elkanders warmte, we zijn nog
niet tevree,Met onze handen in elkaar geklemd, loop ik een stukje mee.
Dan keer ik terug naar onze plek, ik hoor mijn eigen harteklop,
Dodelijk bedroefd kijk ik hem na, de avond nevel slokt hem
op.... in 't niet!Opeens is het geen zomer meer, de bomen zijn nu zwart, de
rozenknopjes dicht, een vogel zingt nog wel zijn lied!Langzaam begin ik naar huis te lopen,
Was dit de laatste keer? Ik blijf toch hopen.
Nat van tranen wordt ik wakker, het was niet echt doch slechts
een droom.Een herinnering van jaren terug die weer tot leven kwam,'tis
heel gewoon.Het is gebeurd, ik was nog jong zo ver in 't verleden,
Waarom achtervolgt me dit zo hevig in het heden?
Ik voel me beklemd, en kijk naar buiten waar het is gaan
sneeuwen,De lucht is donker, nergens zon alleen maar meeuwen.
In mijn hart is een geheim kamertje gesloten dat plots zijn
deurtje open doet,Ik ben boos, ik leef nu, ik sluit mijn droom weer op, het is
wel goed!Ik dwing mezelf om van de herinneringen af te zweven,
Ik zet de pastorale op en concentreer me op muziek, 't duurt
maar even.Ik raak vol kracht en energie, begin aan het werk van iedere
dag,Beethoven, Genie, jij onbegrepene met ongeevenaarde kracht,
dat wil ik ook, en lach.
Toch zal ik nooit de druk van zijn handen, zijn afscheidskus
vergeten.Vannacht was 't een droom, maar vroeger in 't echt, het is
niet te meten,Het is niet te meten met enig ander gevoel, dat is een feit.
Het is voorbij, een levensles, ik heb geen spijt.
